Ulrike Doszmann

Danseres

Ulrike werd geboren in Dresden in de DDR. Ze begon haar studie danstheater in Hamburg en ging in 1998 door naar de Fontys Dansacademie in Tilburg (richting moderne theaterdans) waar ze haar diploma behaalde.

Ulrike werkte vervolgens met Pia Meuthen (Panama Pictures), Gonnie Heggen, Raz (Hans Tuerlings, Sonja Augart (Fragmenta), Ad van Iersel, De Kwekerij, Jochen Stechmann (Traum-a) en met Vloeistof. In 2005 begon Ulrike haar eigen voorstellingen te maken, meestal solo's en vaak locatie: Auf Wiedersehen Helga, Matten, Ik en mijn Fatboy, Weiss, Stalins Hamster, Weine nicht wenn der Regen fällt. Haar dansstukken maakte ze vaak in samenwerking met L'Avventura, Theater de Nieuwe Vorst, Festival Cement, Textiel Museum Tilburg, Muziekpodium Paradox. Samen met Batja ten Kortenaar maakte Ulrike sinds 2010 voorstellingen voor kinderen.

Art Of Wonder 2019 foto Moon Saris 7592 kopie

Straatwild op Art of Wonder Festival in Assen (Foto: Moon Saris)

De charme van het Net Niet Gevoel, dat is het, wat Ulrike Doszmann bezig houdt. Een rood rokje bij 'Auf Wiedersehen, Helga', dat een eigen leven gaat leiden, een plaatselijke pianolerares, die ineens een beroemde Russische concertvirtuoos moet vervangen en daarbij schrijnend ten onder gaat, een zelf gecomponeerd lied dat net het Songfestival niet gehaald heeft - bijna onbenullige en herkenbare situaties, die haast absurdistisch vervreemd worden. Het werk van Ulrike Doszmann balanceert op de scheidslijn van humor en tragiek. Ze spaart zichzelf niet. De angst om af te gaan is haar vreemd.

Iemand lanceerde twee jaar geleden het begrip Danscabaret, om haar werk te omschrijven. Het maken van voorstellingen op locatie krijgt eveneens veel ruimte. Trieste leegstaande winkelpanden, luxe woonkeukens met kookeiland, een waterfontein, waar bij -2 graden Celsius in huidkleurig ondergoed doorheen gepoedeld wordt, de etalage van een kledingzaak, waar een poetsvrouw zonder fatsoenlijk gereedschap tot het uiterste gedreven wordt, plekken, die iedereen kent of dagelijks passeert, worden uit hun context gehaald of juist zo versterkt, dat een eigenlijk herkenbaar tafereel niet meer lijkt op wat het is. Het gewone en haast onbelangrijke wordt uitvergroot.

Door de jaren heen werkt Vloeistof graag met Ulrike. Haar humor, gedrevenheid en vindingrijkheid inspireren elk werkproces.